برای ولیا چایکوسکایا، فیلم‌ساز مقیم استونی، قیام سال ۲۰۲۰ بلاروس صرفاً یک خبر نبود، بلکه مسئله‌ای کاملاً شخصی بود. در حالی که هزاران نفر در مینسک علیه رژیم بی‌رحم الکساندر لوکاشنکو به پا خاستند و پشت سر رهبر اپوزیسیون، سفیاتلانا تسیخانوسکایا، متحد شدند، ولیا نیز همان شور و تپش را فراتر از مرزها احساس کرد. او که قادر به بازگشت به خانه نبود، هم به یک ناظر و هم به یک شرکت‌کننده تبدیل شد؛ اقدامات همبستگی را در تالین سازماندهی کرد و رفته‌رفته خودش به عنوان یک سوژه وارد فیلمش شد. در قلب این داستان سه زن به نام‌های سفیاتلانا، نادزیا و ماشا حضور دارند که همسرانشان به عنوان زندانیان سیاسی حبس شده بودند و خودشان به عنوان چهره‌های محوری این جنبش ظاهر شدند. ایستادگی بی‌باکانه آن‌ها در برابر دیکتاتوری، بازتابی از تلاش خود ولیا برای رهایی از ترس موروثی سکوت، سرکوب و تبعید بود.

این فیلم در سال 1941 و در زمانی اتفاق می افتد که استالین به طرز بی رحمانه ای مشغول تخریب کشور های منطقه بالتیک بود. در میان این تخریب ها، یک دختر 16 ساله که هنرمندی بسیار مشتاق محسوب می شود، به همراه خانواده اش به سیبری تبعید می شوند. اشتیاق این دختر برای هنر و امید ابدی او سکوت تاریخ را می شکند و…

الیزابت سی و چند ساله باید تصمیم بگیرد که آیا رابطه ناامیدکننده خود با درو را نجات دهد یا خیر. در همین حال، بی، یک نوجوان مضطرب، در جشن فارغ‌التحصیلی دبیرستان دوباره با دوست دوران کودکی درون‌گرای خود، اندی، ارتباط برقرار می‌کند. گذشته و حال با هم تلاقی می‌کنند و این دو زوج در طول یک شب در یک هتل، عشق را کشف می‌کنند.

بر اساس یک داستان واقعی، زندانیان یک کمپ کار اجباری در اتحاد جماهیر شوروی دست به فرار می زنند و یک سفر خیانت آمیز را آغاز می کنند. آنها هزاران مایل از خاک دشمن را پیاده طی می کنند و ...